Regelmatig komen er honden en katten op consult die ineens slechter, afwijkend of helemaal niet meer willen eten. Bij controle in de bek zien we een flinke ontsteking van het tandvlees, los zittende tanden of gaatjes die pijn veroorzaken. In deze gevallen is het duidelijk dat er iets aan het gebit gedaan moet worden.

Het overgrote deel van de dieren geeft echter niks aan. Vaak wordt er dan ook gevraagd of een gebitsbehandeling wel nodig is. Het dier geeft immers niet aan dat het pijnlijk is en eet gewoon.

Bij de hond is er vaak sprake van tandsteen, een flinke ontsteking van het mondslijmvlies en in ernstige gevallen blootliggende wortels en loszittende elementen.
Er komt hierdoor meer ruimte tussen het tandvlees en de tand waardoor daar voedselresten, haren en veel bacteriën op gaan hopen. Deze bacteriën kunnen zo ook in de bloedbaan komen en problemen geven in de lever, nieren, hersenen en/of het hart.

De aantasting van het tandvlees en tanden is pijnlijk evenals bij ons.

Pijngebit1  
Tandsteen bij de hond

 

Bij de kat ontstaat tandsteen met name als de kat afwijkend gaat eten door zogenaamde FORL.
De blootliggende wortels en zenuwen hierbij zijn erg pijnlijk.
(zie hier voor meer informatie).

Pijngebit2  
FORL bij de kat

 

Waarom eten de meeste dieren gewoon met zo’n pijnlijke aandoening?

  • Dieren hebben vaak de neiging om pijn te verbergen, in het wild is tonen van pijn namelijk een teken van zwakte. Met name katten zijn meesters in het verbergen van pijn.
  • De aandoening wordt langzaam steeds erger en er treedt dus een soort van gewenning op.
  • Vaak wordt zeker in het begin met de andere kant gekauwd om de pijnlijke kant te ontzien, daarom is het tandsteen ook vaak aan die kant minder erg.
  • Veel honden en katten kauwen nauwelijks op hun voer en slikken het heel door, daarom zullen ze minder snel pijn aangeven met eten dan wij.

Het wel of niet normaal eten zegt dus niks over de hoeveelheid pijn die een gebitsprobleem veroorzaakt.
Er mag aangenomen worden dat het voor de hond of kat net zo pijnlijk is als bij ons. Behandeling is daarom, naast de gezondheidsredenen, ook zeer gewenst in het kader van het dierenwelzijn.