Kale schilferige plekjes zien we regelmatig bij zowel het konijn als de cavia. Schimmel kan hier de oorzaak van zijn. Omdat schimmel ook besmettelijk is voor de mens, is het belangrijk om dit goed te behandelen.

Huidschimmel wordt veroorzaakt door de schimmel Trichophyton mentagrophytes die in de vacht aanwezig kan zijn of door de schimmel Microsporum canis die overgedragen kan worden door honden of katten.

De eerstgenoemde komt het meeste voor bij onze konijnen en knaagdieren. De huidschimmel tast niet alleen de buitenste laag van de huid aan maar ook de dieper gelegen structuren als haarzakjes en haarschachten.

Symptomen bij schimmel
Vaak begint het met kleine wondjes aan de kop die langzaam kunnen uitbreiden. De wondjes zijn vaak wat roodachtig, verdikt en kunnen droge korstjes en schilfers hebben. De haartjes aan de rand van het wondje zijn er vaak heel makkelijk met wortel en al uit te trekken. Schimmel geeft meestal weinig jeuk.

Bij de cavia zien we vaker uitbreiding met plekjes op de rug, terwijl bij het konijn vaak de voorpoten en voetzooltjes/ nagels mee gaan doen. Dit omdat het konijn zijn kopje uitgebreid wast en zo ook andere plekken besmet. Door bijkomende bacteriële ontstekingen kunnen de klachten toenemen.

Een gezond konijn of cavia zal niet zo snel een huidschimmelinfectie krijgen. Ook als ze in de vacht zitten, zal de normale huidweerstand zorgen voor een adequate afweer van de huid. Bij ziekte of stress kan door een daling van de immuniteit  de schimmel zich openbaren. Daarom zien we ook vaak symptomen bij jonge dieren die net naar een nieuw baasje verhuist zijn.

Hoe besmetten konijnen en cavia’s zich?
Ze kunnen zich besmetten door onderling contact maar ook door contact met honden of katten. Daarnaast kan schimmel binnenkomen via bodembedekking of huisjes/ hokinrichting.

Hoe stellen we de diagnose?
Op basis van de verschijnselen zullen we een schimmelinfectie vermoeden. Een speciale schimmelkweek kan dit dan bevestigen. Nadeel van de schimmelkweek is dat hij vaak 1-3 weken in moet staan om met zekerheid te zeggen of hij positief is.

Naast de schimmelkweek kunnen er eventueel onder de microscoop schimmelsporen aangetoond worden. Sommige schimmelstammen geven een fluorescerend licht onder een speciale lamp.
Het bekijken van een afkrabsel onder de microscoop is belangrijk om de aanwezigheid van schurftmijt uit te sluiten. Mijt kan namelijk precies dezelfde symptomen geven als schimmel. Denken we aan een bijkomende bacteriële infectie dan kan dit ook met een speciaal onderzoek onder de microscoop aangetoond worden.

Behandeling van schimmel
Kleine plekjes kunnen lokaal behandeld worden met een anti schimmelcrème. Een crème werkt dan beter dan een spray. Daarnaast is een goede hokhygiëne belangrijk en ook persoonlijke hygiëne omdat schimmel besmettelijk is voor de mens.

Bij uitgebreidere besmetting is het verstandig om gedurende langere tijd met medicatie via de bek te behandelen. Belangrijk is om dan lang genoeg door te behandelen tot zo'n 2 weken nadat de symptomen verdwenen zijn. Soms is tot wel 12 weken behandelen nodig.

De medicatie via de bek kan eventueel gecombineerd worden met wassen met een anti schimmelmiddel. Het dier moet dit dan niet al te vervelend vinden, anders zorgt de stress van het wassen namelijk voor een trager herstel.

Is er sprake van een onderliggende ziekte dan moet deze ook behandeld worden. Bijkomende bacteriële infecties moeten behandeld worden met antibiotica.

Prognose bij schimmel
Wanneer er geen sprake is van een onderliggende ziekte die het immuunsysteem ondermijnt, is de prognose erg goed bij een goede behandeling.